چگونه با هر کسی صحبت کنیم

روایت لیل لوندز دربارۀ زندگی شخصی‌اش

دلیل اینکه من اینقدر مشتاق کمک به شما برای تبدیل شدن به یک فرد با قدرت ارتباطی بالا، مطمئن و کاریزماتیک هستم، این است که رنج و عذابِ نداشتن این مهارت را می‌دانم. لحظه‌ای که وارد کلاس اول شدم، وسواس پیدا کردم که با دیگران بهتر ارتباط برقرار کنم (اگرچه نمی‌دانستم این کلمه به چه معناست). آنقدر خجالتی بودم که هر وقت با معلمان یا بچه‌های دیگر صحبت می‌کردم، صورتم مثل یک خرچنگ آفتاب‌سوخته می‌شد. خجالت شدید من، یا "اختلال اضطراب اجتماعی"، تا دوران دانشگاه و بعد از آن ادامه داشت. (تحصیل در دبیرستان و دانشگاه دخترانه، به‌ویژه وقتی موضوع صحبت با پسرها مطرح بود، کمک چندانی نکرد!)

تقریباً زمانی که فارغ‌التحصیل شدم، مادرم سکته کرد، بنابراین برای مراقبت از او به خانه آمدم و معلم زبان انگلیسی در مقطع ابتدایی شدم. بچه‌ها را دوست داشتم، اما آن شغل کمک چندانی به من نکرد تا با افراد بالای 14 سال ارتباط برقرار کنم! متأسفانه، من زندگی عاشقانه نداشتم.

وقتی مامانم شش سال بعد فوت کرد، تصمیم گرفتم تدریس را رها کنم و برای درمان این خجالت وحشتناک، فقط در مشاغلی کار کنم که من را در تماس دائمی با طیف گسترده‌ای از افراد قرار می‌داد.

اولین شغل من بعد از تدریس، غوطه‌ور شدن کامل در تعامل با مردم بود! مهماندار هواپیما در شرکت هواپیمایی پان امریکن شدم. سفر به سراسر جهان و ملاقات با مردم از هر کشوری کمکی بزرگ و البته بسیار سرگرم‌کننده بود. من هواپیماهای پر از مسافر را عامل اصلی کسب بسیاری از "مهارت‌های ارتباط مردمی" می‌دانم که به شدت آرزویش را داشتم. اما شغلی نبود که بخواهم برای همیشه انجام دهم.

هنوز هم مشتاق مهارت ارتباطی بهتری بودم، تصمیم گرفتم چیز بسیار ترسناکی را امتحان کنم—اجرا در مقابل مردم. با کمال تعجب، توانستم نقش اصلی در یک نمایش برادوی را بگیرم! (البته به دلیل اجرای ضعیف من، نمایش کاملاً شکست خورد.)

بعد از آن، از بازیگری خسته شدم و با اشتیاق بیشتر برای سفر و ارتباط با مردم، مدیر کشتی تفریحی شدم. گفتن همان شوخی‌های احمقانه برای صدها مسافر جدید در یک کشتی تفریحی آن هم هر هفته، درمان نهایی بود! می‌توانستم رسماً بگویم خجالت من به گذشته پیوسته است.

سپس مجری برنامه گفتگوی شبانه شماره 1 نیویورک شدم و اولین کتابم را در مورد مهارت‌های ارتباطی نوشتم. این امر منجر به نوشتن کتاب‌های دیگر و دیگر شد که تاکنون به 10 کتاب رسیده است. سپس اشتیاق جدیدی پیدا کردم، به اشتراک گذاشتن تکنیک‌هایم با عموم مردم به عنوان یک سخنران حرفه‌ای. اکنون، هر بار که مخاطبانم تشویقم می‌کنند، هنوز تصویری سوزناک از آن دختر کوچک خجالتی مرا فرا می‌گیرد.